Kardiologia interwencyjna

 

PROCEDURY Z ZAKRESU KARDIOLOGII INTERWENCYJNEJ

Koronarografia
Jest to badanie diagnostyczne, które w dokładny sposób pozwala rozpoznać obecność zwężeń w tętnicach wieńcowych serca. W kontekście obrazu klinicznego (bóle dławicowe lub inne objawy niedokrwienia serca) pozwala podjąć najwłaściwszą decyzję o dalszym leczeniu choroby wieńcowej. Zależnie od wielu czynników może to być konieczność wykonania zabiegu angioplastyki wieńcowej, pomostowania aortalno-wieńcowego (bypassy) lub kontynuacji leczenia zachowawczego. 
Badanie to wykonuje się w znieczuleniu miejscowym z zachowaniem pełnego kontaktu słownego z pacjentem. Polega na wprowadzeniu w okolicę serca poprzez tętnicę udową lub tętnicę przedramienia specjalnego cewnika, przez który podaje się kontrast do tętnic wieńcowych. Przy pomocy cyfrowego aparatu RTG w wielu projekcjach ocenia się stan tętnic wieńcowych. Bezpośrednio po koronarografii istnieje możliwość wykonania zabiegu naprawczego naczyń czyli koronaroplastyki najcześciej z implantacją stentu.

Arteriografia
Jest to badanie diagnostyczne, które pozwala rozpoznać lub potwierdzić wcześniejsze podejrzenia obecności zwężeń lub anomalii wrodzonych w zakresie tętnic obwodowych (tętnicach szyjnych, kręgowych, nerkowych, tętnicach kończyn oraz innych obszarów). Badanie to wykonuje się w znieczuleniu miejscowym z zachowaniem pełnego kontaktu słownego z pacjentem. Polega na wprowadzeniu w badaną okolicę poprzez tętnicę udową lub tętnicę przedramienia specjalnego cewnika, przez który podaje się kontrast. Przy pomocy cyfrowego aparatu RTG w wielu projekcjach ocenia się stan unaczynienia. Bezpośrednio po arteriografii istnieje możliwość wykonania zabiegu naprawczego czyli angioplastyki balonowej lub z implantacją stentu naczyniowego. W niektórych sytuacjach stosujemy urządzenie usuwające materiał miażdżycowy (trombendaterektomia) drogą  endowaskularną lub zabiegi hybrydowe z wykorzystaniem możliwości leczenia angiochirurgicznego. 

Koronaroplastyka
Jest wewnątrznaczyniową metodą leczenia zwężeń tętnic wieńcowych. Procedurę wykonuje się w znieczuleniu miejscowym z zachowaniem pełnego kontaktu z pacjentem. Odpowiedni cewnik wprowadza się do serca w sposób podobny jak podczas koronarografii. Następnie poprzez ten cewnik wprowadza się w miejsce zwężenia rozszerzający balonik, a później najczęściej stent. Stent jest formą specjalnego metalowego rusztowania w formie niewielkich rozmiarów rurki (najczęstsza szerokość 2,5-3,5mm). Po rozprężeniu balonikiem stent powoduje rozszerzenie tętnicy i w ten sposób przywrócenie prawidłowego przepływu krwi wraz z  utrzymaniem odległej drożności. W zależności od potrzeby implantuje się jeden bądź kilka stentów podczas jednego zabiegu angioplastyki. W chwili obecnej posiadamy możliwość wykorzystania najlepszych dostępnych stentów klasycznych (BMS), powlekanych lekami antyproliferacyjnymi (DES) oraz biodegradowalnych.

Angioplastyka balonowa
Jest wewnątrznaczyniową metodą leczenia zwężeń tętnic wieńcowych  bez implantacji stentu. Procedurę wykonuje się w sposób podobny jak podczas koronarografii. Następnie poprzez cewnik wprowadza się w miejsce zwężenia specjalny balonik,  który po rozprężeniu powoduje rozszerzenie tętnicy i w ten sposób przywraca prawidłowy przepływ krwi.  W chwili obecnej procedura jest najczęściej pierwszym etapem koronaroplastyki i stanowi przygotowanie dla optymalnego założenia stentu wieńcowego. Czasami wykonuje się plastykę zwężonego miejsca z użyciem specjalnego balonika pokrytego lekiem antyproliferacyjnym (DEB).

Koronaroplastyka z systemem protekcji zapobiegającym embolizacji
Jest modyfikacją klasycznej angioplastyki wieńcowej polegającą na zastosowaniu specjalnego rodzaju mikrofiltrów zakładanych do naczynia wieńcowego podczas zabiegu poszerzania Zapobiega to zjawisku embolizacji czyli przedostawaniu się i zatykaniu najdrobniejszych odgałęzień naczyń wieńcowych skutkującym mikrozawałem. Urządzenia są z reguły stosowane w pewnych typach zwężeń predysponujących do takiego powikłania (np. zwężenia w zdegenerowanych żylnych pomostach ao-wieńcowych).

Angioplastyka tętnic obwodowych z implantacją stentu
Jest wewnątrznaczyniową metodą leczenia zwężeń tętnic obwodowych (tętnic kręgowych, nerkowych). Procedura wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym z zachowaniem pełnego kontaktu z pacjentem. Wykorzystujemy dostęp naczyniowy poprzez nakłucie tętnicy udowej, ramiennje lub tętnic przedramienia. Odpowiedni cewnik wprowadza się w pobliże leczonego miejsca, a następnie dokonuje poszerzenia balonikiem z/bez implantacji stentu naczyniowego.  Stosujemy różne odmiany stentów dedykowanych do leczenia zmian w naczyniach obwodowych (samorozprężalne, montowane na baloniku, klasyczne oraz pokrywane lekiem antyproliferacyjnym).

Angioplastyka tętnicy szyjnej z zastosowaniem systemów neuroprotekcji
Jest wewnątrznaczyniową metodą leczenia zwężeń tętnic szyjnych. Procedura wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym z zachowaniem pełnego kontaktu z pacjentem. Wykorzystujemy dostęp naczyniowy poprzez nakłucie tętnicy udowej. Obligatoryjnie stosujemy systemy do neuroprotekcji krążenia mózgowego (proksymalnej lub dystalnej) celem uniknięcia przedostawania się nawet najdrobniejszych skrzeplinek czy drobin materiału z blaszki miażdżycowej podczas interwencji poszerzania naczynia. Odpowiedni cewnik wprowadza się w pobliże leczonego miejsca w tętnicy szyjnej, a następnie po założeniu sytemu protekcyjnego krążenie mózgowe dokonuje się poszerzenia zwężenia najczęściej poprzez bezpośrednią implantację samorozprężalnego stentu naczyniowego. Taki sposób postępowania połączony z indywidualnym doborem sprzętu protekcyjnego oraz rodzaju stentu, zapewnia bardzo dobre wyniki leczenia z minimalną ilością powikłań.

Endowaskularne wszczepienie protezy naczyniowej aortalnej – stentgraft


Implantacja zapinki Amplatzera w ubytkach przegrody międzyprzedsionkowej (ASD) lub przetrwałym otworze owalnym (PFO)
Jest małoinwazyjną metodą leczenia defektów wrodzonych w zakresie przegrody międzyprzedsionkowej. Odpowiedni cewnik wprowadza się serca przez żyłę udową w znieczuleniu miejscowym oraz z użyciem ogólnej analgosedacji. Następnie poprzez cewnik wprowadza się specjalne urządzenie, najczęściej zapinkę Amplatzera (metalowa zapinka w formie podwójnej parasolki). Zapinka implantowana jest w miejscu ubytku, powodując tym samym całkowite zamknięcię otworu w przegrodzie serca. Zabieg wykonywany jest pod kontrolą echokardiografii przezprzełykowej oraz skopii rentgenowskiej.

Walwuloplastyka balonowa
Zabieg walwuloplastyki wykonuje się w niektórych, dogodnych dla leczenia przezskórnego przypadkach zwężonych zastawek serca. Najczęściej są to zastawka płucna i mitralna, w wyjątkowych przypadkach aortalna. Odpowiedni cewnik wprowadza się do serca przez tętnicę udową bądź żyłę udową, następnie poprzez cewnik wprowadza się w miejsce zwężonej zastawki specjalny balonik, który rozpręża się, powodując poszerzenie zwężonej zastawki. Metoda jest zarezerwowana dla konkretnych przypadków, które ze względu na dogodną morfologię, a czasem stan ogólny chorego, mogą być rekomendowane do tej metody leczenia.

Angioplastyka koarktacji aorty
Polega na balonowym lub poprzez założenie specjalnego, dedykowanego stentu poszerzeniu zwężonego miejsca w okolicy cieśni aorty. Zabieg wykonujemy w znieczuleniu miejscowym i zastosowaniem krótkiej analgosedacjiz wykorzystaniem dostępu naczyniowego ze strony tętnicy udowej.

Biopsja endomiokardialna
Jest niebolesną wewnątrznaczyniową metodą diagnostyczną polegającą na pobraniu drobnych mikrofragmentów mięśnia sercowego, które następnie są oceniane pod mikroskopem. Badanie to wykonuje się głównie u pacjentów po przeszczepie serca lub wyjątkowo w niektórych przypadkach zapalenia mięśnia sercowego. 

Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa (ang. IVUS)
IVUS to wewnątrznaczyniowe badanie USG. Przez tętnicę udową lub tętnicę przedramienia do serca wprowadza się specjalny cewnik, podobnie jak podczas koronarografii, a następnie specjalną jednorazowego użycia minigłowicę ultrasonograficzną. Dzięki temu następuje dokładne uwidocznienie wnętrza tętnicy, możliwość oceny budowy ściany naczynia wieńcowego, oceny struktury i rozległości blaszki miażdżycowej (wirtualna histologia), dokładniejszą identyfikację ewent. rozwarstwienia. Pozwala w koniecznych przypadkach na podjęcie najwłaściwszego postępowania terapeutycznego. Ma szczególne znaczenie w ocenie granicznych angiograficznie zwężeń pnia głównego lewej tętnicy wieńcowej oraz chorobie wielonaczyniowej. 

Badanie cząstkowej rezerwy przepływu wieńcowego (ang. FFR)
Jest nowoczesną i bardzo dokładną, czynnościową metodą oceny stopnia zwężenia tętnic wieńcowych. Polega na wprowadzeniu poprzez cewnik do tętnicy wieńcowej serca specjalnego, jednorazowego użycia mikroczujnika ciśnieniowego. Po aplikacji pewnych leków oraz pomiarach, pozwala w chwili obecnej w najdokładniejszy sposób zmierzyć stopień istotności zwężenia naczynia wieńcowego. Ma szczególne zastosowanie w niektórych przypadkach choroby wieńcowej wielonaczyniowej (zwężenia wielu naczyń). W wielu przypadkach po ocenie w FFR pacjent unika leczenia inwazyjnego (PCI, CABG) pozostając na równie skutecznej odlegle terapii farmakologicznej stabilizującej proces miażdżycy.

Denerwacja tętnic nerkowych (RDN)
Nowoczesna metoda leczenia opornych przypadków nadciśnienia tętniczego. Polega na zniszczeniu drobnych włókien nerwowych biegnących wzdłuż tętnic nerkowych i mających duże znaczenie w rozwoju nadciśnienia tętniczego. Zabieg jest wykonywany w miejscowym znieczuleniu z wykorzystaniem krótkiej analgosedacji (leki przeciwbólowe i uspokajające) poprzez nakłucie tętnicy udowej. Terapii dokonuje się drogą aplikacji energii RF (energia cieplna) poprzez dedykowany system i cewnik jednorazowego użycia.
Pierwsze zabiegi RDN w Polsce odbyły się w naszym ośrodku.

Dla Pacjenta